Camı elmas yapsan, kıymeti parlar;
Sert bir taşa çarpsa, tuz buz olurlar.
Gölgeye sığınan o korkak canlar,
Güneş doğduğunda hemen kururlar.
Bataklık suyundan zemzem mi çıkar?
İçi fakir olan, etrafa zarar.
Nasihat eylesen sağıra ne gam?
Bir kulaktan girer, birinden çıkar.
Dikenli çalıdan bekleme salkım,
Yorulma beyhude, ey benim aklım!
Cevheri çamura düşen delinin,
Fikri ziyan olur, zikri de yarım.
Çürük direk tutmaz ulu bir çatı,
Yarışa soksan da geçemez atı.
Aslı bozuk olan nankörün zatı,
Yüzüne gülsen de yüreği katı.
Yol yakınken çevir yüzünü ondan,
Hayır gelmez inan ruhu kokandan.
Sütü bozuk kimseden vefayı umup,
Yara alma kalbe o kirli oktan!
Cevheri taş olan saray ne çare,
Eğri mayalı kul kalbe bir yâre.
Eşeğe ipekten giydirsen de çul,
Dön kıbleye, kendi gevherinde boğul!
ENGİN TOPKAN (11.08.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 11.08.2026 10:11:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
