Kara Kütleler Şiiri - Kasım Kobakçı

Kara kütlelerdir, uzun çarşıları,
Kara kütlelerdir, yüce tepeleri,
Kırlar ve de çaylar, esen yeller biter,
Soluma izleri, tümüyle yitiyor.
*
Kara kütlelerdir, sahil şeritleri,
Kara kütlelerdir, varlık anlamları,
Aşım bütün gıdam, yarın ve de aşkım,
Kara kütlelerdir, akıl odakları.
*
Canlılığa dair, bütün o maddeler,
Belalı itici, o canavarların,
Zorba bir yönetim, eziyor hepsini,
Pislik içindedir, çağlayan ırmaklar,
Fezanın dört yanı, simsiyah islerdir.
*
Kirli gaz kütlesi, yuttu ağaçları,
Kirli gaz kütlesi, bastı çayırları,
Yaprak ve de çiçek, isten boğulmuştur,
Ciğerleri yakan, püskürtüler eser.
*
Kirli gaz kütlesi, bütün ilimleri,
Kirli gaz kütlesi, bütün umutları,
Arzu ve de istek, coşku ve de inanç,
Kirli gaz kütlesi, aklın derinliği.
*
Bitki aleminin, asla güleni yok,
Şu zorba devlerin, acı eziyeti,
Egemen olarak, boğdu insanları,
Karanlık eriyik, akan şelaleler,
Fezanın tepesi, kömür püskürtüsü.
*
Kara püskürtüler, ulu ormanları,
Kara püskürtüler, ekin tarlaları,
Bağlar ve de bahçe, tamı tamına kül,
Boğazı tıkayan, isli gaz esiyor.
*
Kara püskürtüler, canlı bünyeleri,
Kara püskürtüler, güzel gülüşleri,
Emek ve de neşe, şefkat ve ince ruh,
Kara püskürtüler, idrakın kökünü.
*
Tabiata dair, can veren maddeler,
Şu zalim devlerin, amansız pençesi,
Katı denetimle, üste çıktılar tam,
Karanlık kimyalar, akan çavlanları,
Uzay boşlukları, asılı dumanlar.
*
Simsiyah lekeler, kentlerin üstünü,
Simsiyah lekeler, güzel ufukları,
Çiçek ve de toprak, geceye dönmüştür,
Öksürten basınçlar, indi mekanlara.