Kara Kış Şiiri - Salim Erben

Ne kara kış gördüm senden daha sıcak,
Buz tuttu yüreğim, ısınmaz daha.
Açılmaz bir daha sarılan kucak,
Bu yaralı gönül avunmaz daha.

Gözümden dökülen yaşlar sel oldu,
Uğruna yandığım özge el oldu.
Bize meyve veren bağlar çöl oldu,
Bülbül de dalına konmaz ki daha.

Kaderin kahrını yükledim sırta,
Boşa emek verdim bu kadar yurtta.
Beni düşürdün ya dille avurta,
Gizli sevdalarım savunmaz daha.

Salim der ki bitti bu canın feri,
Sardıkça büyüdü yaranın derin.
Gönlümden silindi o eski yerin,
Adın bu dillerde anılmaz daha.