Unutulmaya yüz tutmuş tozlu raftaki
Kara kaplı defterin arasında kaldı yüzün.
Görmek için bir kez daha deniz gözlerini,
Ruhumu vermeye can atardım.
Kalbim karardı,
Işığımı kaybettim.
Bir kandil yaksan kalbime
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta