Bağzı geceleri derin bir hüzün kaplar insanı,
Dalıp gider öyle uçsuz bucaksız bir yere.
Gözlerinden aşşağıya süzülür göz yaşları,
Hakim olamaz çünkü elinde değildir.
Sonra derin bir iç çeker,
Ardından, göz yaşlarını siler.
Yüzünde sahte bir tebessümle dalar uykuya...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta