Bembeyaz bir sayfada açtığında kardelen,
Büker gider boynunu gün geceyi sararken;
Sığınacak bir liman dalgasız koy ararken,
Demir atar gönlüme önce gidip son gelen.
Yıldızlarla oynarken ala dağın döşünde,
Taze günah doğurur bakire duygulardan;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta