Bu şiiri, yıllardır Kaplaner Lokantası'nın müşterisi olan bir insanın gönül borcu, ahde vefası ve muhabbetiyle kaleme aldım. Sadece bir lokantayı değil; 1979'dan bugüne uzanan bir aile emeğini, kardeşliği, ustalığı, alın terini ve kuşaktan kuşağa aktarılan meslek ahlâkını anlatmaya çalıştım.
*KAPLANER LOKANTASI*
(Alın Terinin, Kardeşliğin ve Ahde Vefanın Hikâyesi)
Bir lokanta değil gönül evidir
Emekle yoğrulmuş alın teridir
Dünden yarınlara uzanan izdir
Emekle yoğrulmuş alın teridir
Yetmiş dokuz yılında ocak yandı
Metin Kaplaner’le bu yol başladı
Yirmi beş yaşında umutla vardı
Kardeşler Arzu Pide Kebap açtı
Uluğbey’de kardeş omuz omuza
Muharrem’le Ali düştüler yola
Bekir ile Şevket katıldı sonra
Beş kardeş bir oldu aynı sofrada
Yıllarca o dükkân emekle döndü
Nice alın teri o taşa sindi
İki bin beşte devredildi dükkân
Uluğbey’de kaldı nice hatıra
Doksan ikide bir kapı açıldı
Ali’yle Şevket’in adı yazıldı
Hüseyingazi’de lokanta açtı
Kaplaner Lokanta diye tanındı
Gazi son durakta ocak kuruldu
Karapürçek’te de hizmet sunuldu
İki bin bir yılı bereket oldu
Her yeni dükkânda umutla durdu
Karapürçek oldu gönlün durağı
Muharrem’le yeğen tuttu ocağı
Mesut’la Murat’tı Metin’in oğlu
Baba mirasıyla büyüdü bağı
Gazi’deki dükkân el değiştirdi
İki bin on dörtte veda edildi
Karapürçek’e tüm emek verildi
Bir ocak etrafında birleşildi
Metin Usta dedi yoruldum gayri
Gençlere devretmesi en güzeli
Ben emek verdim, siz sürdürün dedi
Evlatlarına bıraktı bu işi
Mesut’la Murat’a emanet kaldı
Babanın ocağı harlandı kaldı
Bekir’le Şevket de geldiler sonra
Dört Kaplaner kardeş omuz omuza
Sabah yedide Murat açar kapıyı
Besmeleyle yakar ilk ataşını
Sabah ocakta tüter çorbası
Ardından gelir taze demli çayı
Mercimek çorba, ezogelin var
Sabahın bereket, lezzeti onlar
Bir tas çorbada emek saklıdır
Sevgiyle pişince şifa dağıtır
Çorbayı Murat sevgiyle karıştırır
Her kepçede emek, muhabbet vardır
Neşeyle şakayı katar aşına
Huzurla bereket taşar dışına
Döneri, pideyi, kebabı güzel
Mesut’la Murat’ın maharetidir
Ellerinde lezzet, gönülde hüner
Her lokmada alın teri belirir
Mesut usta başı, işin başında
Personeli izler, düzen sağlamca
Orkestra şefi misali yönetir
Her işin vaktini bilir, gözetir
Kasada Şevket var, şevkle çalışır
Hesabı alırken yüzü gülümser
Telefon açılınca içten seslenir
Kaplaner Lokanta, buyurun der hep
Siparişi alır, telefona bakar
Gideri, malzemeyi takip eder
Peçete, havlu, kolonya da onda
Şevket’in gayreti gönüller eder
Bekir sabah gelir, hazırlık yapar
Mutfağın işine yön verir her gün
Tarif, kıvam, içerik denetlenir
Kontrol görmeyen aş, sunulmaz asla
Etin, sebzenin iyisini seçer
Meyvenin hasını iyi bilir hep
Alışverişini Bekir yapar hep
Güven ve huzurdur onun adı bak
Bekir’le Şevket de katıldı ekibe
Amca eli değdi bu güzel işe
Dört kardeş omuz omuza durdular
Sırt sırta vererek yürürler yine
Mesut ile Murat işinin başında
Metin’in emanet ocağı tüter
Bekir’le Şevket de yanlarında hep
Dört can bir yürekle hizmete yeter
Yedi gün açıktır, hizmet hiç durmaz
Sabahın yedisinden geceye dek
On buçukta kapanır kapısı ancak
Her gün aynı gayret, aynı emek var
Yenilendi dükkân, güzelleşti içi
Ahşap dekoruyla huzur verir hep
Büyük camlarından dışarı bakılır
Gönül daralmaz hiç, ferahlar insan
Kapıda garsonlar karşılar sizi
İşine hâkimdir, güler yüzlüdür
Sunumları güzel, ilgileri tam
Samimi tavırla gönül alırlar
Yılların ustası, mahir elleri
Tecrübe her işe nakış gibi sinmiş
Müşteri kendini evinde sanır
Gönülden gönüle bir köprü kurulmuş
Kurye yola çıkar, sipariş sıcak
Kar kış demeden de kapıya varır
Soğutmadan teslim eder yemeği
Güvenle taşınır emek her eve
Takım çalışması bu ocağın özü
Herkes görevini bilir, yapar hep
İrtibat, uyumla işler yürürken
Birlikten doğuyor bereket, güç hep
Karapürçek deyince adı anılır
Kaplaner Lokanta güvenle bilinir
Kazancı kendine, hizmet çevreye
Yılların emeği gönülde kalır
Tecrübe, güvenle yoğrulmuş aşta
Emek personele, müşteriye sinmiş
Nice yıllar geçti, izleri kaldı
Gönülden gönüle sevgi taşınmış
Yıllardır müşterin, şahidim buna
Bu şiir ahde vefa armağanımdır
Dostlukla yoğrulan lokanta için
Mahrumi’den size gönül nişanıdır
Rabbim sofranıza bereket versin
Huzur, sağlık, kazanç nasip eylesin
Hizmetiniz sürsün kuşaklar boyu
Sonumuz, akıbet hayırla bitsin
**Mahrumi der ki sözüm duadır**
Helal kazancınız daim ziyadır
Allah birlik versin, ömürler versin
Kaplaner ocağı hep baki kalsın
Son sözüm:
Bir lokantanın gerçek sermayesi yalnızca mutfağındaki malzeme değildir; güven, güler yüz, helal kazanç ve müşterinin gönlünde bıraktığı izdir.
Allah Kaplaner ailesinin birliğini bozmasın, ocağının ateşini söndürmesin, sofrasının bereketini eksiltmesin.
Mahrumi'nin bu şiiri de yıllardır süren müşteri memnuniyetinin ve ahde vefasının bir hatırası olsun. Saygı ve muhabbetlerimle.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 17:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



