Seni bekliyorum
ama kapılar hiç açılmıyor.
Her adımda yeni bir gölge,
her gölgede başka bir duvar var.
Bir mahkeme salonu gibi içim;
hakimler görünmez,
kararlar çoktan verilmiş
ama ben yine de savunmamı
sana duyurmak istiyorum.
Aşkım,
sana ulaşmak için çıktığım yol
sanki sonsuz bir merdiven.
Ne başını görebiliyorum
ne de sonunu.
Belki de sen
hiç gelmeyeceksin
ama yine de ben,
ömür boyu bu bekleyişin
mahkûmu olmaya razıyım.
Çünkü beklemek,
senin ihtimaline tutunmaktır.
Aşk
Kayıt Tarihi : 30.8.2025 22:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!