Yüzyıllara bölüştürülmüş bir sevdanın arta kalanlarıdır
Sol yanımda taşıdığım isimsiz acı.
Hükmü olmayan gecelerime iliştirilmiş
Gözü yaşlı umudum
Yüreğinin kapısını penceresini sonuna değin zorladığım
Kapama kapını pencereni
Kapama.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



