Kaosun güncesi I Şiiri - Esra Erdoğdu

Boşluk

bir kaos büyür sessizliğinde günün
adını koyamam
koymaya çalıştıkça dağılır ellerimde

saatler geçer
üst üste yığılır insan
birbirinin içine düşer dakikalar
yönünü kaybeder zaman

gölgeler yürür duvarlarımda
insan mı onlar
hatıra mı
yarım kalmış bir hikâye mi
ayırt edemem

bir kapı açılır uzakta
çıkan ben miyim
giren ben miyim
bilemem

karmakarışık bir şehrin ortasında
ne başlangıcı bellidir bu yolun
ne sonu
yürürüm
adımlarımı tanımadan

Ve gecenin en karanlık yerinde
sessizce büyür karmaşa
ben sustukça konuşur
ben unuttukça çoğalır

bir gölge olur sonunda her şey
gölgenin içinde başka bir gölge
kaybolur yönler
karışır yollar

kalır geriye
nereden geldiğini unutan
ayak sesleri