bir kez doğruladı kendini uçurumda yüzerek/
iki kez üç kez dört kez yanılgı sayarak varoluşu/ sûfi
ezgilerinden uzayan saçlarda arındı/ ırmak akıntısı,
yelkenlisine takıldı yamaç düellosunun/ kavi
sonrasızlık, aşılacak gibiydi bitap düşmüş iliklerde/
ve adam semazen sanıp döndü yeri
elinde seraptı her şey kadın, para, çocuk, angarya.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta