Kanser Teşhisi Şiiri - Köşektaş Türküleri

Doktor teşhis koydu, dünyam yıkıldı,
Gözlerimin ferine sinsi bir yaş takıldı
Gönül sarayımıza kara kilit çakıldı
Vade dolduğunda kervan gider.

Ameliyat dediler, sızılar girdi canıma
Duaları topladım, aldım hemen yanıma
Hastalık zehri gibi aktı sanki kanıma
Çaresiz kalınca derman biter.

Saçlarım dökülürken aynalar bize küstü
Köşektaş yollarında dertler üst üste düştü
Azrail’in nefesi ruhumuza üşüştü
Umudun ışığı bir bir yiter.

Yataklara bağlandım, günlerim geçmez oldu
Gül benzim sarardı, genç yaşımda soldu
Ciğerimin içine ince bir hüzün doldu,
Ocağın dumanı serden tüter.

Gönlümde bitti artık dert ile o her sancı
Bu yalan dünyada bak, ben bir garip hancı
Kuşanıp gidiyorum sarsılmaz bir inancı
Bazı haller ki ölümden beter.

Ne arayan ne soran var, dost çalmaz oldu kapımı
Felek vurdu dağıttı şu çileli yapımı
Kimse merak etmedi son halimi, çapımı
Yalnızlık başucumda baykuş gibi öter.

Salam okunur da, tabutuma omuz verilir
Musalla taşına bak, son bir namaz kılınır
Toprağın kucağında hakikatler bilinir
Mevla’nın rahmeti bu kula yeter.