Gözlerimizin yorgunluğuna,
kalbimizin yarasına fısıldayan
bu efkârlı gecenin
her dediğine kanma.
Gün ağırdığında,
bir de ona sor.
Gece, saçlarına sinen kokundur;
ondandır bu kadar içime işleyişi.
Sabah, gözlerinde çoğalan ilk ışıktır;
ondandır kalbinin yeniden sevebilişi.
Aşk, gecenin hüznü değildir;
gün doğarken sessizce elini uzatan umuttur.
Ve ben, bu karamsarlıklara rağmen
seni yeniden bulacağıma inanıyorsam,
bunu geceden değil,
gözlerine kavuşan sabahtan öğrendim.
Kayıt Tarihi : 8.07.2022 18:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!