Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Nasıl haykırır acısından?
Nasıl ayrılık kokar?
Gözlerinden fışkırır simsiyah kan.
Kalemim parmaklarımdan zorla kımıldar
Dikenli tellerde yürür gibi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Nasıl haykırır acısından?
Nasıl ayrılık kokar?
Gözlerinden fışkırır simsiyah kan.
Kalemim parmaklarımdan zorla kımıldar
Dikenli tellerde yürür gibi
Her kamçıda biraz daha parçalar
Ne kalemdir ne de şiir, benim hüznün sahibi
Yine karanlık yağmakta gökten
Karanlıklar içinde kanlı şiirler;
Gözleri kör eden sayfalar ve ben
Dizelerin koynuna gireriz beraber.
Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Bak nasıl gülümsüyorlar bana;
Kimse vefalı çıkmadı şiirler kadar
Aşkın yaratılmasından bu yana
evet malesef kime vefalı değil bu dünya herşey yalan bir sevdalar gerçek derdik oda eskilerde kaldı eski sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta