Hakikat Mekke’de elbiselerinden soyundu pürüzsüzce,
Medine’de bir yetim başı okşar gibi nefes aldı;
Lakin bugün Kudüs’te,
Zulmün kanlı çizmeleri altında, kemikleri kırılarak can vermekte.
Dünya kör bir seyirci, tarih dilsiz bir şahitken bu vahşete;
Ak sütün, taze kanın ve merminin kokusu birbirine karışır sokaklarında.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta