Kolum kanadım kırık
Dalından düşmüş kuş misali,
Yokluğun sanki ayrılık…
Ayrılık;
Kelepçe vurdu ellerime
Koca bir yalnızlığa mahkum etti,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Yüreğim titriyor,
İçim yanıyor
Yüzüme ateş basıyor
Yüzüm kırmızı aşkından...
Kalbim hızla atıyor
Nabzım zorluyor damarlarımı
Ayaklarım taşıyamıyor bedenimi
Dile geliyor yüreğim,
Aşk diyor,
Aşk bu kıp kırmızı...
SEVİNCE BÖLE SEVİLIYOR AŞKTAN YÜREKLER KIRMIZI, AMA NEDENSE AŞK GENELDE AŞKINI HAKETMEYENLERI SEVİYOR...aşk aynı zamanda kendını bılmektır, karşılıklı saygıyla, tutkuyu, sevdayı sevgiye dönüştürebilmektir...dönüşüm yaşanmayıncada bitiyor malesef sonrasında şiirlerde kalıyor sevgili sessiz çığlıklar, yorumlarınız için tşk ederim, belli ki sizinde aşka yüreğiniz kırgın, kırgın aşklar yaşamamanız dileğiyle saygılar
Kırgın düşlerimden uzak, kırgın kalbimi hayalinle avutuyorum. Kimbilir kaç zaman geçti sensiz, sayamadığım... Senden uzak, sesinden uzak... Gözyaşlarım akarken sessizce yanaklarımdan, onları bile sevdim, çünkü onlar sana aitti. Seni kaç gece döktüm gözlerimden bilmem, sayamadım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta