Kanatlı Yoldaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Siyah gece, yavaş geçer,
Ocaklardan, duman tüter,
Sabah rüzgarı, sert eser,
Bülbül avaz, eşsiz öter.
*
Göklerde, turnalar döner,
Karanfil kokusu siner,
Tarlaya, bereket iner,
Zihinlerde, acı diner.
*
Minikler coşar meydanda,
Oynarlar, şu geniş handa,
Tebessüm parlar, çehrede,
Neşe vardır, akan kanda.
*
Sümbüller kokar, havada,
Neşe coşar, bu yaylada,
Toprak canlanır tarlada,
Keder yiter, dar odada.
*
Canlar şenlenir sokakta,
Neşe boldur, bu konakta,
Nefeslenir korulukta,
Renkler belirir, yanakta.
*
Kanatlı yoldaşı arar,
Vefası, kalpleri sarar,
Asil yoldaş, burda yatar,
Sonsuza dek, kanat çırpar.