Kanar Yürek Şiiri - Sempatiksair Emrah

Kanayan Yüreğimin Çaresizliğinden Yazıyorum

Kanayan yüreğimin çaresizliğinden yazıyorum,
Mürekkebim siyah değil, gözyaşımın rengidir.
Her harfim bir veda, her satırım bir ağıt,
Bu şiir, suskunluğumun son direnişidir.

Bir zamanlar bahardı içimde açan güller,
Şimdi dikenler bile beni terk ediyor.
Geceler omzuma çöken yaşlı bir dağ gibi,
Her sabah biraz daha beni eksiltiyor.

Adını her andığımda kırılıyor aynalar,
Yüzüm değil, içimdeki yangın görünüyor.
Gülüşün, en güzel duamken bir vakitler,
Şimdi en ağır sızım olup büyüyor.

Ne bir liman kaldı sığınacak yorgunluğuma,
Ne de ismimi şefkatle söyleyen bir ses.
Ben, kendi yalnızlığımın mahkûmu oldum;
Zincirlerim görünmez ama acısı herkesten keskin.

Soruyorum gökyüzüne:
Bir insan kaç defa yıkılır aynı sevdayla?
Kaç ömür sığar tek bir bekleyişe?
Kaç ölüm gizlenir tek bir elvedaya?

Rüzgâr bile mezar taşım gibi sessiz,
Yıldızlar gözlerime bakıp sönüyor.
Ben yaşadığımı sanırken yıllardır,
Meğer acı beni usul usul tüketiyormuş.

Eğer bir gün bu dizeleri okursan,
Sakın şiir sanma...
Çünkü bunlar kâğıda dökülmüş kelimeler değil;
Kalbimden kopan son nefeslerdir.

Ve bil ki...
Ben seni unuttuğum için değil,
Seni unutamadığım için sustum.

Kanayan yüreğimin çaresizliğinden yazıyorum;
Çünkü bazı acılar anlatılmaz,
Ancak kanayan bir kalbin sessizliğinde yaşanır.
Kanayan Yüreğimin Sessizliğinde ...
Sempatikşair/Emrah Alince
31.07.2026