Kan uykusundan uyanmıştı gözlerimiz..
Anılardan,
Saçma sapan ayrıntılardan
Kurtulmak isteyen yüreklerimiz..
Sanki ruh kanseriyiz..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutluyorum
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta