Deniz kıyısı boyunca koşuyor koşuyordu,
Sıradaki kurban olmanın telaşıyla,
Ara sıra dönüp arkasına bakıyor,
Bir yandan da,bağırıyordu avazı çıktığı kadar
Allah kahretsin..........yeter bırakın peşimi! ! ! ! ! !
Yorgunluktan bayılana kadar kaçmıştı kanlılarından
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bir yaman trajedidir, yaşanır günün kanayan dokusunda hâlâ... Kan toprağı sularken, ağıtlar karartmakta gökleri. Kimi zaman beş-on dönüm; kimi zaman kilometrelerce toprak, para,hırs, petrol uğruna.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta