Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Bak bir yıldız daha kaydı bu gece,
Yine seni diledim en derinden.
Gökyüzüne gönderdim dileklerimi.
Sen bilmesen de.
Bir sana tutuldum, sende duruldum.
Seninle yeniden hayat buldum.

Peki papatya da bir yaprak daha olsa beni sevecek miydin? Diyor ya
Hayır sevmeyecektin
Sen beni dün de sevmedin, bugün de sevmedin ve yarın da sevmeyeceksin.
Sen sadece benim seni sevme şeklimi sevdin.
İlmek ilmek ördüm, kalbime nakış gibi işledim seni.
Aşk sandığım bu yolculukta sana varmak için emin adımlarla, ağır ağır çıktım bu basamakları.

Gündüzleri bir şekilde geçiyorda.
Geceleri sensizliğin çıkmazından çıkamıyorum.

Herşeyin üstesinden gelen ben
bir tek sana yenildim.
Ve sen içimdeki son umudun son sevgi kırıntısının katilisin.

Acizsin,
Aciziz eyy insan
Söyle buldun mu ? Ölüme çare
Bilmez misin. Her canlının sonu kara toprak
Sultan Süleyman'a kalmayan dünya sana kalacak mı sanırsın.
Bilmez misin ki, sadece can verenin can alacağını, gün gelip mahşer de hesap soracağını.

Melodisi ruhuma işleyen, tekrar tekrar dinlediğim, dinlerken hayallere daldığım, her tonunu ezber ettiğim bir şarkı gibi sesin.
Her mısrası yüreğime işleyen, kelimelerinde kaybolduğum, dilimden düşmeyen bir şiir gibi sözlerin.
Günün ilk ışıklarına şükürle uyanma sebebim.
En güzel duamın, mükafatı gibi gelişin.
Soluma nefes, yoluma eşsin.
Seni sevmek bütün güzelliklerin, bir beden de toplanması gibi.

Verse 1
Hayatın bitmiyor derdi,çilesi
Silinmiyor içimden geçmişin izleri,
Her anım bir sancı, her anım bir yara,
Varamıyorum sona.
Ne olur beni anla.

Sözleri yazan benim kalemim olsada.
Bu hisleri yüreğime düşüren sensin.
Ve kalemimin mürekkebi o gözlerin.

Uzaktasın diye bensiz değilsin.
Sevgimde ruhumda içinde.

Bu kara yazı gardaş oldu bana,
Çilesi yara oldu bağrımda,
Dört duvar mezarım olacak sonunda,
Garip anam ağlar ardımdan,
garip anam ağlar ardımdan.

Geceler ahh bu geceler, bir sen şahitsin gözyaşlarıma.
Karanlık çöktüğünde içime düşen şu sızıya.
Şimdi sende sorma bana neye ağlıyoruz diye.
Belki kendime belki de beni benden edene, ağlıyorum işte sadece ağlamak geliyor elimden.
Bugün ne farkettim biliyormusun.
Kendime geç kaldığımı, ben bile beni görmezden gelmişim.

Bugün birkez daha anladım ne çok şey biriktirmişim içimde.
Öyle özlem duyuyorum ki geçmişime.
Özlüyorum işte
Sokakta kan ter içinde kalana kadar oynadıgım günleri, karnım acıkana kadar eve gitmedigim o zamanlarımı.
Özlüyorum be
Mahalleye gelen o sütçünün sesini,