Ben tek varlığı eşi ve oğlu olan bir aile babasıyım. Oğlum benim en büyük hazinemdir. Bir haftasonu oğlumun isteği üzerine pikniğe gitmeye karar verdik. Hazırlıkları tamamlayıp yola koyulduk.
Radyo da çalan şarkı eşliğinde güle, oynaya piknik yere varmıştık. Eşim bir yandan sofra hazırlıyor ben ise salıncak kuruyorum. Tam herşey hazır hadi sofraya derken birden yağmur bastırdı. Öyle şiddetli başladı ki duracak gibi değildi. Mecburen apar topar herşey kaldırdık. Ama öyle bir yağmur ki arabanın silecekleri bile yetişmiyor. Üstüne birde şimşek çakınca bizim oğlan korkmaya başladı. Dönüp onu sakinleştiriyim derken, karşımdan gelen aracı farkedemedim. Sağ sol yaparken direksiyon hakimiyetimi kaybettim ani fren yapıncada araba iyice kontrolden çıktı.
Bundan sonrası tam bir facia.
Araç paramparça olmuş ordan sağ çıkmak imkansız. Mucize gibi birşeydi.
Ama Her yanımız kırıklar ve yaralar içindeydi. Eşimin ve oğlumun çok uzun bir tedavi süreci olmuş. Ameliyat üstüne ameliyatlar. Ben ise ameliyat esnasında oluşan aksilik yüzünden hayati tehlikem oldugu için yoğun bakıma almışlar.
Sonrasında bilinçimi kaybetmenin, hiç bir tepkiye uyarı vermediğim için komaya girmişim. Aylarca böyle devam etmiş.
Yüzünde ki o masum gülüşünde, sesinde ki yumuşaksı tondan anlıyorsun.
Kalbinin güzelliğini.
Bakışlarında ki sıcaklık, gözlerinde ki parıltının büyüsü sarıyor her zerreni.
İnci gibi ışıl ışıl gözlerin de kendini bulmak
Dünyanın en güzel hissi.
Nasıl bir iyilik yaptım da sen çıktın karşıma diye düşünüyor insan.
Anne, ne anlamlı ne derin bir kelime ama benim için sadece hüzün ve gözyaşı.
Neden mi?
Anne deyince soLyanımın sızısını hiç dindiremiyorum.
Ben senin ne varlığını ne de yokluğunu anlamlandıramıyorum.
Sadece Anne dedikce içime düşen ateşi biliyorum.
Hani anneler yavrularını hiç bırakmazdı,
Aşk kuyusuna düştüm bilmeden.
Aslında sonu olmayan bir derinlikmiş.
Esir olmakmış bir çift göze.
Meğer aşk yanmakmış,
Aşkının nâr-ı içime düşünce anladım.
Aşk mıdır? Bilmem
Bir seni bilirim birde sana karşı içimde büyüyen sevgimi.
Seni görünce heyecandan titreyen ellerimi,
Kalp atışlarımı kontrol edemediğimi ve soguk soguk terlemelerimi.
Aşk mıdır? Bilinmez
Yoluma yollar kattım da geldim.
Rüzgarlar da savrulsam da devrilmedim.
Aşkının ateşiyle yanıp kavrulsam da,
Küle dönen közleri savurmaya geldim.
Aşk niyet etmek gibidir dönülmez.
mutluluk sebebim o gözlerin
bir dokunsan tenime sevdiğim
kokun kokuma karışsın isterim
ben hala senin delinim.
senin yağmurlarında ıslansın ruhum
Sen süslü balkon çiçeğisin,
Kırılgan ve naifsin.
Ben ise parklarda, bahçeler de ayak altında ezilen bir kır çiçeğiyim.
Düşünmeden koparırlar dallarımdan
İnsan hiç tanımadığı birini özler mi?
Yokluğunun acısı içini sızlatır mı?
Çok garip bir his ama ben özlüyorum.
Hemde öyle bir özlem ki rüyalarımda saçımı okşadığını görüyorum.
Sadece resimlerden tanıyorum seni.
İnsanların anlattıgı kadarıyla biliyorum.
Başaramadım.
Kendimi ne birine ne de bir yere ait hissedemedim.
Toprağını bulamayan çiçek gibi bir türlü kök salamadım.
Her rüzgar estiğinde ordan oraya savruldum.
Tutunacak bir dalım, sıgınacak bir limanımda yok.
Yalnız başıma kaldım şu koca dünyada.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!