09.05.1985 / istanbul
Kalp Anlatır
Kalem konuşur;
Her satır bir iz,
Her kelime bir ruh taşır.
Ben,
Kalbim kırıldığında insanlara değil;
Başımı secdeye koydum.
Çünkü beni anlayan
Allah’a sığındım.
Gece uzundu,
Düşünceler ağırdı.
Yine başımı eğdim ve anladım ki;
En güvenli yer,
Allah’a sığınan kalptir.
Diller sustuğunda,
Gözyaşım duaya karıştı...
Kırılan ne varsa içimde,
Rabbimin rahmetiyle sarıldı.
Meğer en büyük ferahlık,
Hakk’ın kapısında boyun bükmekmiş.
Herkes gittiğinde
Yalnız kalmadım.
Çünkü biliyordum;
İnsan terk eder,
Allah terk etmez.
Yalnızlığımı O anladı,
Beni Rabbim dinledi.
Dünyadan medet ummadım...
"Dostum" diye kalbime,
Sadece Allah’ı koydum…
Kayıt Tarihi : 8.03.2026 05:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!