Cengin en kızgın anı, pazara düşmüş her can,
Herkes kendini kollar, kızıl kıyamet meydan.
Gürze, kılıca, oka, siper etmiş bağrını,
Yiğidinin kolunda, delik deşik bir kalkan.
27 Şubat 1997- Perşembe / İzmir
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta