Doğrul, dik dur, kaldır başını gökyüzüne,
Kimseye tutunmadan, kendi ayakların üzerine.
Sarsılmadan, dimdik dur, hayata meydan oku,
Göster onlara, yenilmezliğini, yiğitliğini, bunu unutma sakın.
Şimdi sıra sende, tanı kendini, bil değerini,
Kim için, ne için çektin bunca, çileyi?
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta