Kaldı Miras Sana Şiiri - Kasım Kobakçı

Kılıp mevzumuzu, gizemli varlıkta,
Gözlerim ufuklara baktı uzakta,
Senin o ince sesin çınlar dudakta,
Bu anlamsız hayatım bitti sokakta.
Anlatıp durduğum en büyük sır cana,
Kılıp mevzumuzu, beyan ettik sana.
*
Nasıl ifade etmeli kalp içinde,
Sakladığım duyguları tam yerinde,
Hiç bilinmez gizli yolu ruh derinde,
Tutmak isterdin o sevdayı elinde.
Her edayı fırlatırken acı cana,
Kılıp mevzumuzu, ilan ettik sana.
*
Haleti ruhiyem ağlayıp inlerken,
Zaman akıp ömür usulca biterken,
Şakıyan bülbüller sesini verirken,
Ben biçare kaldım sen çekip giderken.
Şimdi hasret ateşini saldın cana,
Kılıp mevzumuzu, teslim olduk sana.
*
Sen olursan eğer ruhumun yanında,
Çiçekler açacak sevdanın bağında,
Gençlik ateşini yaksak biz çağında,
Eriyip bitmesek kurtuluş dağında.
Fikrim öngörüyor şefkati hep cana,
Kılıp mevzumuzu, bağlandık biz sana.
*
Yaşanmışlık içinde kalbim yanıyor,
Öngörmüyor aklım her ana kanıyor,
Kim bilir ki beni kim nasıl sanıyor,
Gönlüm yalnız seni bir dosttur tanıyor.
Halden anlamıyorlar kıyma hiç cana,
Kılıp mevzumuzu, söz vermiştik sana.
*
Çıkıp gitti şu göğsümden can nefesi,
Bitip tükendi içimdeki hevesi,
Duyulmuyor benim ruhumun gür sesi,
Kırmak için zorlarım demir kafesi.
Olan varlık için kıyıldı hep cana,
Kılıp mevzumuzu, emanettik sana.
*
Elbet bir gün güneş içime doğacak,
Bütün karanlıklar korkudan kaçacak,
Gönlüm yeniden tatlı neşe saçacak,
Bahar gelip umut kuşları uçacak.
Bu haleti ruhiyem dert oldu cana,
Kılıp mevzumuzu, inandık hep sana.
*
Nasıl ifade etsem bu ömrü geçen,
Gönlüm yalnız senin sevgini hep seçen,
Acılar zehirdir bu dertleri içen,
Yoktur şu fanide aşklara pay biçen.
Seninle varmak isterdim ben o ana,
Kılıp mevzumuzu, sır açarken sana.
*
Anlamsız yaşantı içinde bir bakış,
Gönlüme işlenmiş o silinmez nakış,
Öngörmüyor fikrim bu nasıl bir akış,
Sevdalar içinde şu ruhumu yakış.
Bir acı edadır dokunan bu cana,
Kılıp mevzumuzu, kaldı miras sana.