Bir ağaç yetiştirdim,
Adını çınar koydum; kestiler.
Bir ağaç daha yetiştirdim,
Adını çam koydum; yaktılar.
Sonra öyle ağaçlar yetiştirdim ki!
Adını sevgi,barış koydum,
Şimdi uzadılar dallandılar.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Yüreğinizdeki sevgiyi coşkuyu ve bütünleştirici mutlulluk rüzğarlarındaki tek bir kalp atışındaki hassasıyetinizi hissettim...Ne mutlu Barış,Demokrasi,özğürlük yolunda M.Kemal ATATÜRK'ün fikir ve düşünceleriyle yürümek ...Sonsuz sevgi ve saygılarımla...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta