Kalbim Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

KALBİM

Kalbim...

Sen ne çok yük taşıdın böyle.

Kimsenin bilmediği acıları,

Kimsenin duymadığı çığlıkları,

Kimsenin görmediği gözyaşlarını

Sessizce içine gömdün.

Bir gün olsun isyan etmedin.

Yalnızca sustun...

Ve sustukça biraz daha yoruldun.

Kalbim...

Bir zamanlar içinde baharlar açardı.

Sevgi, umut ve hayaller dolaşırdı sokaklarında.

Şimdi ise

Rüzgârın savurduğu kuru yapraklar gibi

Hatıralar dolaşıyor.

Her köşesinde bir ayrılık,

Her duvarında yarım kalmış bir cümle var.

Sana "unut" dediler.

Unutamadın.

"Vazgeç" dediler.

Vazgeçemedin.

Çünkü sen,

Sevmeyi öğrenmiştin.

Karşılık beklemeden,

Hesap yapmadan,

Sessizce...

Kalbim...

Kaç gece sabahladın sen?

Kaç kez gözyaşını içine akıttın?

Kaç kez gülümseyip,

İçinde sessizce dağıldın?

Kimse görmedi.

Çünkü sen,

Acını kimseye yük etmedin.

Bir fotoğraf yetti seni susturmaya.

Bir şarkı yetti seni ağlatmaya.

Bir sokak,

Bir koku,

Bir yağmur damlası...

Hepsi geçmişi yeniden getirdi.

Ve sen,

Yine aynı yerinden kırıldın.

Kalbim...

İnsan neden en çok

En çok sevdiğinden yara alıyor?

Neden en güzel hayaller

En sessiz vedalarla bitiyor?

Bu soruların cevabını

Yıllardır arıyorsun.

Ama bazen

Bazı soruların cevabı olmuyor.

Sadece acısı kalıyor.

Şimdi geceleri

Senin sesini dinliyorum.

Her çarpışında

Bir özlem,

Bir dua,

Bir bekleyiş var.

Bazen öyle yoruluyorsun ki,

Sanki biraz daha sevsen

Paramparça olacaksın.

Ama yine de

Sevmekten vazgeçmiyorsun.

Çünkü sen,

Kırılmayı biliyorsun,

Kin tutmayı değil.

Ağlamayı biliyorsun,

İncitmeyi değil.

Beklemeyi biliyorsun,

Unutmayı değil.

Kalbim...

Bir gün elbet

Bu fırtınalar dinecek.

Bir sabah,

İçine yeniden güneş doğacak.

Yaralarını saran zaman,

Sana yeniden nefes olmayı öğretecek.

O gün geldiğinde,

Bugünkü acılar

Sadece uzak bir hatıra olacak.

Ve sen...

Yine seveceksin.

Ama bu kez,

Kendini de seveceksin.

Çünkü insan,

En çok kendi kalbini ihmal ediyor.

Ben seni dinliyorum kalbim...

Her sessiz çığlığını,

Her kırık duasını,

Her gizli gözyaşını...

Biliyorum.

Ne kadar yorulsan da,

İçindeki iyiliği kaybetmedin.

İşte seni güzel yapan da bu.

Ey kalbim...

Biraz daha sabret.

Her gecenin bir sabahı,

Her kışın bir baharı,

Her yaranın bir şifası vardır.

Ve Allah,

Sabreden yürekleri

Hiçbir zaman yalnız bırakmaz.

Sen yeter ki

Sevgini kirletme,

Vicdanını yitirme,

Umudunu tüketme.

Çünkü bir gün,

Bugün çektiğin bütün acılar,

Seni sen yapan en kıymetli hikâye olacak.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ