Ey kimsenin üşüyeceğinden habersiz
Yalnızca kar yağmasını dileyen çocukluğumuzun kış sevinci!
Anlıyor insan artık büyüdüğünü
Görünce dışarda bir evsizin üşüdüğünü.
Karlar yağar bazen
Beyaz değil de siyah bir örtü gibi yüreklerimize
Çocukluğumuzdaki gibi sevindirmez de
Hüzünlendirir sadece
Ey benim hüzünle yoldaş olan kalbim!
Kırdılar seni
Tanımaya çalışmadan içindeki sevgiyi.
Oysa sen sıcacıktın
Güzel severdin hem
Şimdi üzerin siyah karlarla dolu gam
Ey kalbim! Üzülme
Yine gelse yine seversin
İşin bu senin hem
Yine seversin değil mi?
Bilmezsin kendini dizginlemeyi
Karlar erir sel olur
Gam dağların yıkılır.
Sen yeter ki yine sev
İşin bu senin hem.
Kaldıysa yarı yolda umutların
Sorulur elbet hesabı bütün bunların
Sen üzülme…
Yine sev…
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!