Dışına bakarsan normal seyrinde,
İçinde kallavi acı kalbimin.
Paramparça olmuş ve de dağılmış,
Yerdeki zerrelerin kaçı kalbimin.
Mecnun’un susuz çöller aştığı,
Ferhat’ın hışm-ile dağı deştiği,
Bu sırrın üzerime dik düştüğü,
Doksan derece açı kalbimin.
Yetmedimi daha ömrüm yediğin,
Açlığından mı böyle gülümsediğin,
Bu dünyada senin derttir dediğin,
Her daim başının tacı kalbimin.
Eridi,tükendi yok oldu sabır,
Bir adı yokmudur,sıkıntın nedir,
Her sözün kurşundur işliyor bir
bir,
Sanma ki çeliktir sacı kalbimin…
yaşarali-17/1/12-afşin
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta