1973-....rivayete göre yaşamaktadır hala...
Binbir rengine bata çıka yürüdüğümüz hayat
Şenlik yerlerinde panayır kurmamıştı daha
Daha hiç birimiz öğrenmemiştik sevdiklerimizin de öleceğini bir gün
Ki ayrılığın ölümden beter olduğunu bağıran şairlerin yolu düşmemişti henüz yüreklerimize
Yılan yuvalarından ölesiye korkan çocuklardık daha...
Ve biz
Kaldırım taşları arasında
Tomurcuklanan çiçekler gibi
En yiğitlerini Gestapo kamplarında yitiren Cesaret Ana'nın çocukları olarak büyüdük
Bu yüzden geride kalanlarımız korktular hep
Çiçek adlarını ezberlemekten
...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Cok guzel yuregine emegine ✏️ ne sağlık ustadım👈🏻👏
" Anıların ırmağından akan su değil HAYATTIR " demiş bir şair...
Bir çiçeğin adını öğrenmenin tehlike sayıldığı bu çağda
Bir yanımız hüzün
Bir yanımız umut
Elde var "HAYAT"
Emeğinize,yüreğinize sağlık
Hürmetle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta