1973-....rivayete göre yaşamaktadır hala...
Binbir rengine bata çıka yürüdüğümüz hayat Şenlik yerlerinde panayır kurmamıştı daha Daha hiç birimiz öğrenmemiştik sevdiklerimizin de öleceğini birgün Ki ayrılığın ölümden beter olduğunu bağıran şairlerin yolu düşmemişti henüz yüreklerimize Yılan yuvalarından ölesiye korkan çocuklardık daha... Ve biz Kaldırım taşları arasında Tomurcuklanan çiçekler gibi En yiğitlerini gestapo kamplarında yitiren cesaret ananın çocukları olarak büyüdük Bu yüzden geride kalanlarımız korktular hep Çiçek adlarını ezberlemekten ...
Temel KurtKayıt Tarihi : 30.10.2026 06:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!