Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sen sanıyorsun ki,
gittiğinde sen,
gitmiş olur dudakların..
İzin kalır,tadın kalır..
Aklım kalır...
Güzel bir kış gününden aşırılmış
bir gülümseyiş kalır
yüzümde..
Güneş gider,
bulutlar gider ardından;
kutlarım
sevgiler
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta