Kalamıyorum Şiiri - Nurhan Noyan Kaya

Kederliyim
Hüzünle arkadaş oldum ben
Derdimi kimseye diyemiyorum.
Anlatsam derdimi ummana
Yüreğimdeki izleri silemiyorum.
Yağmur damlasında temiz duygular
Gökyüzünün mavisinde huzur
Masamda bir kadeh şarap
Sensiz içemiyorum…
Aklımdan silsem de anıları
Yaşanan umutsuzlukları
Mutsuzlukları,
Neden yüreğimden silemiyorum
Bilemiyorum…
Kuşların sesini, annemin nefesini
Senin kokunu, arkadaşımın dokunuşunu
İstesem de duyamıyorum
Hayat yokuşu dik geliyor artık bana
Çıkamıyorum.
Çağrılara uyamıyorum
Mutluluklara, huzura, yeşile
Gidemiyorum.
Artık bitiyor sanki ab-ı hayat
Yaman çelişkilerle doluyor zaman
Hani çocukların kahkahaları
Hani okyanusların, rüzgârın sesi
Hani güneşin sıcaklığı, ayın aydınlığı
Hani dağların zirvesi, nehirlerin sakinliği
Hani sevdiklerim, sevenlerim
Kalamıyorum…