Kal...
Bir meleğin kanatlarından ayrılışıdır gitmen,
Diline yasak vurulmuş Bir dengbejin hüznüdür.
Alışılmış tüm acılardan, umutsuzluklardan daha acı daha umutsuzdur gidişin.
Gitme, Kal.
Kal işte.
Yalnız bırakma celladın dokunuşlarına benzeyen bir acıyla.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta