Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tan vaktinin kızılı mehtabın gülen yüzü,
Yıldız yıldız gökyüzü burada kahverengi.
Tanrı başka yaratmış özenle fırça atmış,
O gözleri sevenin yaşamı kahverengi.
çok güzel dizeler...
kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta