Kahve Şiiri - Muhammet Abdullah Sarı

Muhammet Abdullah Sarı
3

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kahve

Bir güvercin bekledim, gelmedi.
Ne yapsam ne etsem sevmedi.
Biraz bozulmuş peynir biraz da dünden kalmış simit parçaları.
Pencerelerimi süsleyen menekşe saksısında.
Geceler gündüzlerle dost olmuş benimle ise düşman.
Tersini çevirdiğim yastık bile küsmüş yüzümü dahi görmek istemiyor.
Ayrılık kelimelere düşmüş utanmamış,
Bekleyişler acı vermiş ama son bulmamış.
Bir ömür sürmek ne kadar da zormuş.

Senden sonra gelmedi pencereme kuşlar.
Sokak satıcısından aldığım simitlerin susamları kadar yalnızım pencere kenarında.
Rüyalarıma girmiyorsun artık,
Belli ki bilinç altım bile kabullenmiş sensizliği.
Geri dönmeni bekliyorum penceremde .
Gözlerim uykulu ve puslu.
Sokak dan geçen her insanda seni arıyorum bulamıyorum.

Kahve koyduğum bardaklar yıkanmayı bekliyorlar.
Ben ise her kahvede yeni bir bardak koyuyorum masama.
Hiç biri ilk içtiğim kahvenin tadını vermiyor ama.
Masama iki bardak koyuyorum sen birini soğumaya terk ediyorsun.
Masanda kaç bardak var bilmiyorum ama ben üşüyorum.
Masamda oturmuş seni bekliyorum.
Gel daha fazla kahveni soğutma.
Sende kalan kırk yılımı arıyorum.
Masamda oturmuş bekliyorum.

Muhammet Abdullah Sarı
Kayıt Tarihi : 8.12.2018 22:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!