Bir fincan kahvenin kırk yıl hatrı vardı ya hani
Kaç yıl hatrımız oldu sayamadım
Çünkü ben kahvenin yanında seni severim
Sohbetini. Muhabbetini. Kahkaha atmazsında da hafifçe gülümsersin ya kuş lokumu yerine dudağının ucunu severim ama uzaktan severim dokunmadan incitmeden kirletmeden kirlenmeden .
Şimdi karşılıklı oturduğumuz masa da oturuyorum
Karşımda fincanın
Evet yoksun belki uzaksın uzaklardasın
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta