Kahretsin Şiiri - Murat Acer

Herşeyi bırakıp giderdim amma
Hayallerim sende kaldı gidemiyorum
Kapında yatmazdım adını anmazdım amma
Kahretsin seni kalpten atamıyorum

Duymuyor sesimi kendi kulağım
Gittiğim her yolda sensin durağım
Aşkın ateş sanki yanıyor canım
Elimi ateşten çekemiyorum
Kahretsin seni kalpten atamıyorum

Biliyorum kendime zulüm bu sevda
Boş vaatler doldu avuçlarıma
Huzur vermesede bu aşkın bana
Seni düşünmeden duramıyorum
Kahretsin seni kalpten atamıyorum

Gözlerin bölüyor uykularımı
Kabuslar sarıyor rüyalarımı
Bıçak gibi kesip senin sevdanı
Tutup uzaklara atamıyorum
Kahretsin seni kalpten atamıyorum

Nasıl girdin bilmem benim aklıma
Dert verip çareler arattın bana
Aşkın zehirmiş şerbet sanmıştım oysa
İçip bu dünyadan göçemiyorum
Kahretsin seni kalpten atamıyorum

Tükendi gençliğim senin elinde
Değer bulamadım zalim kalbinde
Tek çarem var artık silah elimde
Sıkıpta kafama ölemiyorum
Kahretsin seni kalpten atamıyorum