Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yazıyı yazdıran kendi iraden,
dümeni çıkarıp atma aradan!
kulluk için yaratmış, seni yaradan,
felek bir kanun,yapamaz kelek!
felek nizamdır,değildir kahpe!
bilmeyen bizlere,'hayıf ve ah be'
ne kötü şey imiş,cehalet vah be!
Rabbine karşı,sen yapma kelek!
mehmet koç kardeşim;şairliğin kuvvetli,mısraların ,kafiyelerin,hece veznine tebaiyetin,çok hoş.nahoş olan taraf ise;bazı yanlış,gayr-i ilmi ve gayr-i dini tabirlerin ve bazı mukaddeslere yanlış yorum getirerek,kendini manevi vebal altına sokmandır.senin gibi koçlara bu tür gaflar yakışmaz.lütfen biraz daha mukaddeslere saygı.
başarılar,hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta