Yalnızlığın adını sen koydum sen olacaksın.
Kap karanlık gece gibi gönlüme dolacaksın.
Sana melek diyorlar,Şeytan bile olamazsın.
Bir ömür boyu gönlümde öylece kalacaksın.
Rüyalarda korkulu kabusum olacaksın.
Sen kötü kaderim,alın yazım olacaksın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta