Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat herkese aynı imkanı sunmuyor
Tesadüfler,biraz da gayret şekillendiriyor herşeyi
Kimimiz bulacak bilemeyecek
Kimimiz bilecek bulamayacak
selamlar
Kağıt helva almak nire... ayaklarında ayakkabı yoktu. Şimdi çocuklar doyumsuz. Her şeyleri var ellerinde. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta