Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

pastırma yazıydın kalbimin
olmuş gibi olmamış olan hiç
adres defterimde saç telin gurbet akşamları
saatlerim suslusepken ziyan
hesap sormak bize gelmez maskaralığa karşı
yaz yağmurlarından anla

sabahın köründe bir kente girmek
uyanmaya kahırlı evler
işçiler tersine dünya misali güçlü
sokaklarda çocuk yok
otobüs garlarında arafta kalmış yolcular
o anda hiçbirşeyi düşünmemek

yalnızlık iklimindeyiz tüm fasıl
bulvarlar boyu yağmur dolu ceplerimiz
gözlerimize ağır ağır vurur istiridye zamansızlığı
akşam dalları gibi uzar kollarım
yokluğun kasaba yalnızlığı
korkuyla ararım yollar boyu

geceyarıları saklambaç oynarım
sen harici tutunacaklarımla
kovalamacadır sabır taşlarıyla aramda
arayışların iyimserliği
başdöndürücü bildik umarsızlık bu
hayata olan borcum sensizliğim

herşeyi bırakıp gideceğim mavi boşlukta
seni terkedeceğimi adım gibi biliyorum
ölümün beni çağırdığı loşlukta
sadece seni pervasızca anımsıyorum

otel odaları kimliksiz yolculuklar sahipsiz sevişmeler

ümit dalgın gözlerin beklemesiyse yarınları
sen yarınların beklenecek sınırsızlığı sus pus

yazarak da bitmezsin belki toprağımda böcek
belki saçlarımın otlara dönüşmesi seni aramak
tüm varyeteler sustu ömrümüzde sarnıçlar gibi sonbahar yorgunuyuz su götürmez
aklımın mı dilimin mi ucundasın özgürlük dilinde
kırlarda koşmuşluk yangın mısın yoksa elimde demet gülüşlü
çocukluk anıları misali gözlerim buğulu gidişine dargın

sabah yolculuğum
kuşların barışması kentle
bu ağaçlar hışırtılı samimi
bulutlar oyun oynamaya başlıyor güneşle
yüzü ağarıyor caddelerin
hayat iş güç telaşında

tabiatın gereğiydi
öldüm gri sarnıçlı bir haftasonu
arabalar caddeler
herşey benim içindi beni unutmuş
türkü söyledik herşeye unutkanlı

kaçışırdı saçlarının her teli kardan
uçları kıvılcımlı berrak kokuşlu kar sabahı
uykulara dalar toprak biz oğuştururuz ellerimizi
heryer beyaza keserdi kuşlar beyaza suçlu tatlı birer leke
aç karnına bakışlı minik gözleriyle bizden simit kırıntıları mı beklerler acaba
yarını düşünmek yok güzelim