Kimseden korkmayandan, korkar herkes,
Cesaret, Cehaletin hapsettiği sahte kafes.
Gönül tahtım, tabutumun tahtasıdır benim.
Terk edilmek korkusu, ona sığınır bedenim.
Ben aç doğdum aç yaşadım, aç da ölürüm,
Beni ölüm doyururken, açlığı da öldürürüm.
Ah yarın olsa, bir ay, bir yıl derken görürüz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta