simsiyah dumandan parmaklıkları
istesem dağıtıp çıkarım gibi
sonsuza esniyor yapamıyorum.
demir olsa zamanla çürürdü belki
simsiyah dumandan parmaklıkları
içime çekiyor ölemiyorum.
ateş olmayan yerden tütüyor gibi
simsiyah dumandan parmaklıkları
körüğün sesini duyamıyorum.
is kokusu içimden geliyor gibi
simsiyah dumandan parmaklıkları
içim için için yanıyor sanki
içimden dışarı çıkamıyorum.
simsiyah dumandan parmaklıkları
dişimle tırnağımla sökemiyorum
zincirsiz kilitsiz tutuyor beni
simsiyah dumandan parmaklıkları
Yıldıray Coşkun
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 21:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!