Kafes Şiiri - Nazlı Altan

Nazlı Altan
84

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Kafes

Derin bir cam kesiği gibi...
Paslı bir pranga ayağımda.
Bastığım toprak çığlık atan bir sürü diken.
Kafesin demirleri deniz kokuyor.
Çarptıkça iki kilit daha ekleniyor.
Tırnaklarım uzamış.
Göğsüme her elimi attığımda,
Siyah bir duman olup yayılıyor.
Umudum aptal bir şu birikintisi.
Kendini engin bir deniz sanıyor.
Kafesin yeri ıssız.
Bağırınca sesim bana geri dönüyor.
Ellerim havada asılı.
Gözlerimi zamana bağışlamışım.
Körüm.
Sağırım.
Bir hayal kuruyorum gölgesiz.
Yeşil bir yaprak gibi.
Sararmaya mahkum bir hayal.
Kafesin tadı zehir.
Acıkdıkça ölüyorum.

Nazlı Altan
Kayıt Tarihi : 17.6.2018 19:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Şiirinizi
    beğeniyle okudum

  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Şiirinizi
    beğeniyle okudum

TÜM YORUMLAR (2)