Kafadan Elendik Şiiri - Kasım Kobakçı

Biz bu meydanda kafadan elendik,
Kurgu biterken kapıya belendik,
Köşe başında sessizce dilendik.
*
Oysa tüm sözler ezberimizdeydi,
Yârenler için ne diller dökerdik,
Kafadan atıp ahkâm da keserdik.
*
Hükmü vermeyi çok iyi bilirdik,
Yargılamayı ustaca geçerdik,
Suçu yıkacak bir omuz seçerdik.
*
Oysa selâmla başlarız yârenler,
Kafadan kopar gideriz yârenler,
Her bir adımda düşeriz yârenler.
*
Aslında her an yanıldık dostlarım,
Bomboş hayale sarıldık dostlarım,
Bir ufak sözle kırıldık dostlarım.
*
Sizin o güzel fikirler ne oldu?
Başkalarının cebine mi doldu?
Efendilere hediye mi oldu?
*
Kime kızarsın kafadan savurup?
Ve de ne diye esersin kavurup?
Kendi külünü rüzgarda savurup?