Kuru lavantalar gibi kokar,çıplak ayaklı çocukların üstü,
Fesleğenler yetiştirir,beyaz tülbentli kadınlar,
Kafesli pencerelerin ardında,
Gözleri seçemese de yakını uzağı,hep umut taşır ihtiyarlar,
Hatıralarıyla yaşarken 'Manolya Sokağı'nda,
Sokak lâmbalarında hüznü solurken rüzgârlar,
Çocuklarını düşünür durur kadınlar...
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta