kadınım....
gözlerim kapanırken....
bu alemin...
son kalan demlerinde...
yalnız senin...
gözlerin olsun isterim...
gözlerimin içinde...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kadınım....demeniz kulağa çok hoş geliyor.....takdir ettim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta