Kadın yaşamakla ölmek arasında
Bin yıllık anılarını döktü geceye..
Hesaplaşmalıydı kendiyle..
Üstünü örttüğü ne kadar gerçek varsa,
Aklar, karalar,doğrular,yanlışlar çıkmalıydı..
Söz vermişti kendine ağlamayacaktı..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta